موردکاوی

با سلام و عرض ادب .

در پرونده ای که طبق تبصره ذیل ماده ۳۹ به بنده ارجاع شده بود ، زیاندیده به میزان برآورد خسارت توسط بیمه گر معترض بود .

در بررسی متوجه شدم که به استناد بند الف ماده ۱۷ قانون ، مطالیه خسارت مشدد ( به جهت بروز حادثه در حین حمل توسط جرثقیل و تشدید خسارت از همان مواضع  )  در تعهد بیمه گر ثالث جرثقیل نبوده و مطالبه خسارت زیاندیده ، غیر قابل پرداخت از تعهدات مالی بیمه نامه اجباری شخص ثالث جرثقیل  است .

خودرو زیاندیده قبل از حمل توسط جرثقیل ، در حادثه ترافیکی دارای مسبب حادثه مجزا بوده است .

بیمه گر خودرو مسبب حادثه اولیه ، تنها تا میزان خسارت اولیه پرداخت خسارت را متقبل شده بود .

با ارایه ارشادی ناصواب،  زیاندیده به بیمه گر ثالث جرثقیل جهت دریافت خسارت مشدد از همان ناحیه مراجعه نموده بود .

بیمه گر جرثقیل نیز ، در گزارش ارزیابی ،  تنها ۵۰ درصد خسارت مواضع خسارت دیده  حین حمل را  ( به جهت تشدید خسارت از همان مواضع صدمه دیده در گزارش نیروی انتظامی ) ، برآورد نموده بود ، که موجب اعتراض زیاندیده و تقاضای ارجاع و حل و فصل از طریق اختیار حاصله طبق تبصره ذیل ماده ۳۹ قانون بیمه اجباری را کتبا خواستار شده بود .

جهت وحدت رویه ، مورد فوق به حضور همکاران عزیز تقدیم گردید .

طبق بند الف ماده ۱۷ قانون بیمه اجباری ، خسارات وارده بر محموله خودرو مسبب حادثه از شمول تعهدات بیمه نامه شخص ثالث خارج است .

لیکن در تبصره مقنن ، در صورت بروز اختلاف در موارد بند الف و ب ،  آرا مراجع قضایی را ملاک قرار داده است .

آیا از نظر همکاران عزیز ، استناد بنده بر انطباق این مورد بر بند الف ماده ۱۷ و در صورت اعتراض مراجعه به محاکم قضایی در حیطه وظایف مندرج در متن ماده یک آیین نامه ۸۵ شورای عالی بیمه بوده است یا خیر .