pic3.jpg
آتش سوزی پتروشیمی بوعلی و علاقه ای نادرست در حوزه مدیریتی کشور PDF چاپ نامه الکترونیک
دوشنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۵ ساعت ۰۸:۲۰

تعداد بسیار زیادی از بحران‏ها نه به خاطر حوادث طبیعی بلکه به خاطر فقدان مدیریت ریسک در کشور ایجاد می شود که می توان با شناسایی به موقع، از وقوع آنان جلوگیری نمود. متن یادداشت محمدحسین رحمتیان. عضو انجمن حرفه ای صنعت بیمه و سرپرست اداره ریسک بیمه ملت، با عنوان «آتش سوزی پتروشیمی بوعلی و علاقه ای زشت در حوزه مدیریتی کشور » به نقل از سایت تحلیلی-خبری آیین به شرح ذیل است:

هفته گذشته و با شروع اولین دور تعطیلات تابستانی که مصادف با تعطیلات عید سعید فطر بود؛ 2 خبر در سرخط خبرگزاری ها قرار گرفت: آتش سوزی مهیب در پتروشیمی بوعلی سینا و ترافیک سنگین در جاده های شمالی. اما علت این حوادث چه بوده؟

در اولین اظهارنظرها علل زیر بیان شده اند:

-        زنگنه وزیر نفت یکی از دلایل آتش‌سوزی پتروشیمی بوعلی سینا را نشت در یکی از واحدهای برج پارازایلین (برج 8001) عنوان کرد.
-        حرکت خلاف جهت یک آمبولانس و سوء استفاده تعدادی از خودروها در حرکت پشت سر این خودروی امدادی، باعث قفل شدن جاده و توقف اجباری تعدادی از خودروها در تونل کندوان در روز چهارشنبه گذشته بود.

با توجه به موارد ذکر شده و علل اولیه این رخدادها این سوالات به ذهن متبادر می شود:

-        چرا هماهنگی بین سازمان راهداری و پلیس راه با  علی رغم پیش بینی این حجم  از ترافیک،  وجود نداشت داشت؟؟
-        چرا جت فن های تونل کندوان کار نمی کرده است؟
-        چطور آیا  سیستم‏های کنترلی به منظور هشدار نشت مواد از برج 8001 وجود داشته است؟ در صورتیکه سیستم های کنترلی وجود داشته‏اند، چرا در ناکارآمد بوده‏اند؟

-        آیا در طراحی واحد پتروشیمی بوعلی سینا، موضوعات مهم و اساسی قابلیت اطمینان، قابلیت نگهداری، ایمنی در نظر گرفته شده اند؟ را به موقع هشدار نداده است؟
-        آیا مدیران پتروشیمی ریسک ِ « نشت مواد در برج 8001» را شناسایی کرده بودند؟ آیا برنامه پاسخ مناسب برای کنترل این ریسک تهیه کرده بودند؟ چگونه از مناسب بودن این برنامه پاسخ اطمینان حاصل نموده بودند؟
-        و...

در پاسخ به سوالات مذکور، با قاطعیت می توان اظهار داشت که مدیریت  چنین رخدادهایی با برنامه ریزی و مدیریت ریسک سیستماتیک بسیار مطمئن تر، ایمن تر و کم هزینه تر خواهد بود تا  از یک سو چنین هزینه های سنگینی بر کشور وارد نشود و  از سوی دیگر شاهد تکرار آنها نباشیم.

در کشور ما آنچنان که به مدیریت بحران بها و در ساختار حاکمیتی کشور جایگاه بسیار بالا و والایی به آن تخصیص داده شده است (ایجاد مدیریت بحران در وزارت کشور و استانداری ها)، به هیج عنوان به موضوع کلیدی و حیاتی مدیریت ریسک که بسیار مهمتر و ارزشمندتر از مدیریت بحران است، پرداخته نشده است. مدیریت بحران بخشی از مدیریت ریسک است و باید گفت در کشور ما با توجه به تنوع زیاد صنایع و خطرات ناشی از آنها،  ایجاد سازمانی برای مدیریت ریسک ها بسیار ضروری تر از سازمان مدیریت بحران است. به عبارت دیگر تعداد بسیار زیادی از بحران‏ها نه به خاطر حوادث طبیعی بلکه به خاطر فقدان مدیریت ریسک در کشور ایجاد می شود که می توان با شناسایی به موقع، از وقوع آنان جلوگیری نمود.

در واقع اگر با مدیریت ریسک و توجه به الزامات  HSE به مسائل کشور نگاه شود، از صرف بسیاری از هزینه های انسانی و مالی جلوگیری می شود و علاقه به مدیریت بحران تبدیل به علاقه مدیریت ریسک می شود. علاقه ای که به جای درمان به پیشگیری بیشتر اقبال دارد. توجه به این امر، احتیاج به تحول فکری و فرهنگی در ذهن متولیان، سیاستگذاران و مجریان امور دارد. تحولی که با ایجاد قانون و دستورالعمل های اجباری مانع از دود شدن وقت، عمر، پول و توانمندی تک تک افراد کشور می شود.

 

افزودن نظر


 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به انجمن حرفه ای صنعت بیمه می باشد.

info@pii.ir